2. Pustynia

Pustynia, pośrodku której stoi człowiek; A w nim światłość, czystość, nienasycenie Pragnienie objęcia mnie w Edenie Trwała nasza chwila na uniesień scenie. Zanik czasoprzestrzeni, miejsca przynależności, Jedność nasza trwała w nieskończoności; Boskiej esencji, kresu nieskazitelności. Chwilo, wiecznie trwaj w swej przychylności.   © Forma Abstrakcji. Prawa autorskie zastrzeżone!

Read More 2. Pustynia

1. Jeszcze tylko raz

Jeszcze tylko raz pozwól mi poczuć, jak jedwabiem głaszczesz moje włosy. Jeszcze tylko raz pozwól mi poczuć, jak subtelnością pieścisz mą skórę. Pozwól mi jeszcze tylko raz ukryć twarz w twych ramionach. Pozwól jeszcze ten ostatni raz uniesień naszych serc energią złączonych poczuć. Pozwól ten ostatni raz pokochać Cię. F.

Read More 1. Jeszcze tylko raz